Anderhalf jaar geleden kwam er een vrouw naar ons toe. Deze vrouw klaagde over haar moeder, die te dicht bij haar woonde en een negatieve invloed op haar leven had. Ze vroeg zich af of ze moest verhuizen en verlangde, dat ik daarvoor de Runentarot zou raadplegen. De Runentarot was heel duidelijk: verhuizen was een goed idee.

Twee maanden geleden kreeg ik een email van deze vrouw. Haar nieuwe huis beviel niet. Ze mailde:

Nou nu weet ik ook luister altijd naar je eigen gevoel, wat een ellende is het hier. De huismeester is bedreigd met een pistool op zijn kop, schreeuwende kinderen tot in de nacht. Wat een harde les is dit geweest, begrijp alleen niet waarom al die kaartleggers dan zeiden het is goed. Misschien begrijp jij dat, want ook jij zei "doe het", nadat je kaarten voor mij had gelegd. De eerste dag had ik al spijt, maar ja ik durf geen risico's te nemen, die neem ik dus nu ook nooit meer.

Ik mailde terug:

Je klaagt over je leven, maar wat doe je om een beter leven te creëeren? Wat doe je om ons te helpen een betere wereld te creëeren? Je bent slachtoffer van je eigen egoïsme. Als je klaar bent om dat egoïsme te overstijgen kunnen we je helpen. En dan kun jij ons helpen een betere wereld te creëeren.

Veel licht en liefde, Andreas

Uiteraard kreeg ik hierop een boze reactie terug.